Laatste publicaties

 

 

Geplaatst november 2020

 

Once


Once I lost my heart

It didn’t belong to me anymore


It wasn’t such a bad thing

I had to experience living without it


Once I lost my heart

It left me empty


It wasn’t such a bad thing

I had to complete myself 


Once I lost my heart

I had to dig deep


It wasn’t such a bad thing

I had the chance to rediscover myself


Once I lost my heart

A painful lesson


It wasn’t such a bad thing

I had to learn the art of selflove



 Jente 



Geplaatst oktober 2020

Een ander soort rijkdom 

Ik hoor veel mensen over de maatregelen die genomen zijn om deze onzichtbare vijand het hoofd te bieden. Het leed omdat veel bedrijven failliet zullen gaan. Mensen die door deze virus hun baan of nog erger een naaste kwijtraken. Kinderen die tussen wal en schip vallen of mensen die vereenzamen. Maatregelen met wereldwijde grote economische gevolgen. Het lijkt of alles stil staat.

En de Zorg die weer ‘tijdelijk’ wordt geprezen en vervolgens geen salarisverhoging hoeft te verwachten. Rekening met elkaar houden schijnt over de hele wereld lastig te zijn. Straks zijn we zover dat iedereen in zijn naaste omgeving iemand kent die door deze heftige griep naar het ziekenhuis moest. Die dankbaar is dat het beroep ‘verpleegkundigen’ bestaat. Want niet goed kunnen ademen geeft een angstig gevoel. Dan is het fijn dat een kundig iemand aan je bed staat en er alles aan doet om je te laten leven, zo pijnloos mogelijk. Maar er wordt over de hele wereld liever meer geld besteed aan andere zaken dan aan de zorg voor elkaar.

Dit is een waarschuwing van onze ‘natuur’. We willen alles in overvloed. Te veel, te snel en het maakt niet uit op welke manier. We verpesten de aarde, wereldwijd, voor ons eigen gewin. De natuur vecht nu terug. We worden gedwongen naar binnen te kijken want er is geen afleiding meer. We worden gedwongen het rustiger aan te doen. En dit allemaal voor onze eigen gezondheid. Veel geld hebben houd je niet in leven. 

Wij bestaan omdat er natuur is. Bomen geven ons leven. En wij willen eraan verdienen. De wereld is overbevolkt en de dieren op onze planeet sterven uit. En wij worden intussen rijker en rijker en zieker en zieker. 

Het gros van de rijken wil er ook niet meer menselijk en natuurlijk uitzien en spuit hun gezicht vol zodat het lijkt of ze gelukkig zijn. Dubbel pech, niet gelukkig én niet gezond. Ons welzijn lijkt volledig af te hangen van wat we aan de buitenkant kunnen zien.  En dan te bedenken dat de ziektes binnen in ons lichaam beginnen. 

De grootste rijkdom op aarde ligt onder andere in het hebben van een goed functionerend lichaam en laten we daar nu toevallig de natuur voor nodig hebben.

Ik denk dat de huidige generatie jongeren die nu studeert een enorme uitdaging wacht. 
 Of te werken aan rijkdom, overvloed en aan de status van een ander. Verhoudingsgewijs voor een klein groep mensen op de wereld weggelegd die er goed van profiteren. Met als gevolg vele nieuwe slachtoffers van griep, burn-outs, zenuwziektes, hardklachten en andere nare ziektes erbij voor de rest van de bevolking. Dit huidige stressvolle systeem waarin we zo snel leven maakt steeds meer slachtoffers. 

Of kiest deze generatie hard te werken aan een rijkere natuur. Deze niet meer kapot willen maken, deze te willen delen en te helpen herstellen. Te werken aan een gezonder systeem want dat is wat er nodig is. Te willen werken aan ontstressen zodat het lichaam geen overuren meer hoeft te draaien. Ik geloof in deze generatie, intelligenter dan de vorige, die het behoud van onze 'natuur' belangrijker vindt dan eigen belang.

Ik heb misschien makkelijk praten. Ik sta niet meer in dienst bij een ander. Ik heb geen baan met alles wat daar bij hoort. Die heb ik al verloren. Ik heb al van iets groots in mijn leven afscheid moeten nemen. Van 60 van de 100 lampjes.  Maar daardoor heb ik meer tijd en rust gekregen om stress te blijven reduceren tot een minimum. Ik heb een minimaal inkomen maar dat boeit me niet. Ik kan gezond eten en ik vind mijn lichamelijke en geestelijke gezondheid belangrijker dan bijvoorbeeld nieuwe kleding in mijn kast. 

Ik heb geaccepteerd dat ik niet meer alles aankan. En mijn lichaam is blij en betaalt me terug met verworven groene energie. Ik kan gelukkig zijn met minder.

Dit betekent rijkdom voor mij. 


 


Geplaatst september 2020

Gezond verstand

Wat een vreemde tijd. Niet meer knuffelen met je familie en vrienden, een steeds groter wordend gemis. Mensen met mondkapjes op is het nieuwe straatbeeld. We worden gedwongen rekening met elkaar te houden en we hebben er allemaal last van. Velen in hun portemonnaie en anderen missen menselijk contact. Onze vrijheid beperkt. Regels nodig voor onze eigen gezondheid en die van onze medemens. 

De blaadjes vallen weer van de bomen en ik kijk uit naar de warme herfstkleuren. De wandelingen met Thor nu voor, na of door de regenbuien. Ik geniet van het spelen en van de mooie ontmoetingen. 

Het gezellig en behaaglijk maken van je haven lijkt nu nog belangrijker. Warmte binnen voelen. Zomerkleding wordt vervangen door truien, vesten en warme sokken. Knuffelen met Kik en Thor is een dagelijkse noodzaak. 

Verdriet laat ik stromen als mijn lichaam daar om vraagt. Me zorgen maken probeer ik los te laten en maak elke dag een moment vrij om te mediteren. Mijn systeem even uitzetten zodat mijn hersenen rust krijgen om alle informatie te verwerken. Het meest relaxte moment van de dag.  

Deze griep maakt ons weer bewust hoe onvoorspelbaar het leven is. Hoe belangrijk het is om zo goed mogelijk voor jezelf te blijven zorgen, zo gezond mogelijk te leven. Mentaal en fysiek. 

Omdat ik altijd op zoek ben naar energie, ben ik weer bewust bezig met wat ik eet. Op deze manier probeer ik wat meer lampjes te genereren. Met Kik nieuwe gerechten uitproberen en lijstjes maken. En samen genieten van ons lichaam dat van binnen een feestje viert omdat het belangrijke voedingsstoffen binnen krijgt. 

Ik lees inspirerende artikelen, speel met verf en luister naar muziek. De dagen worden donker. Daarom is het zo belangrijk dat de lampjes binnen blijven branden. 



Geplaatst september 2020

 

40 lampjes

Vandaag bij de neuroloog. Kwam een beetje onverwacht. Gister werd ik opgebeld met de vraag of mijn afspraak van de 29e deze maand naar morgen kon worden verzet. 

Mijn gedachtes gingen meteen terug naar de dag van de diagnose. Op die dag, ruim negen jaar geleden, werd de afspraak van de ochtend naar die middag verplaatst zodat de neuroloog me, zo bleek later, uitleg kon geven over de ziekte MS. 
Telefoontjes van het ziekenhuis maken me een beetje onrustig.

Gelukkig kon een lieve vriendin me heen en weer rijden. Dus een ontspannen babbel de babbel onderweg.

We waren te vroeg, dat was relaxed, zo kon ik nog even chillen voordat de neuroloog me kwam halen. 
Hier had ik negen maanden geleden met haar een gesprek over medicatie gehad ging er   door me heen. Wat ben ik vooruit gegaan! Ik liep destijds pas een maand alleen de ochtendwandeling met Thor. Zijn grote middagwandelingen deed ik toen nog op mijn rode ferrari.

Met die gedachtes liep ik met een trots gevoel haar kamer in. 
‘Hoe gaat het met u?’ ‘Goed’ zei ik met een grote glimlach. Ik voelde het licht uit mijn ogen schijnen.
‘Ik wandel weer 1,5 uur op een dag met mijn hond’. ‘Oh wat fijn voor U’.
’Ik leid een zin- en zenvol leven’ ging ik lachend verder. Ze keek me aan en lachte ook. ‘Die zin kwam in de wachtkamer binnen’ kon ik niet nalaten te zeggen.'
'Mooi uitgedrukt' reageerde ze en vervolgens zei ze; 'Een mri maken lijkt me niet nodig. Het gaat goed met U en U wilt geen medicatie’. ‘Precies’ antwoordde ik. 

Op dat moment besefte ik dat mijn zenvolle missie geslaagd was. Tijdens onze vorige afspraak zat ik midden in het opruimen van mentale barrières die mijn gevoelsleven blokkeerden. Waaraan ikzelf de vorige aanval wijdde. 

Stress in een lichaam kan veel schade aanrichten. Alleen wij zijn ontleerd er naar te luisteren. Ik denk dat stress de boosdoener is van veel ziektes.
Ik ervaar nu aan den lijve wat een plezier je je eigen lichaam doet door er gehoor aan te geven. Mijn ms heeft me iets waardevols geleerd. Maar vooral 
dat positieve mentale kracht omgezet kan worden in lichamelijke kracht. Ik heb weer mogen ervaren wat mijn mindset met mijn lichaam blijft doen. Als ik lief ben voor mijn spirit heeft mijn lichaam daar profijt van. 

Ik voel me trots en dankbaar dat mijn natuur me weer bij 40 lampjes heeft gebracht. De neuroloog wil me pas over een jaar weer zien met tussendoor nog een belafspraak. 

Vandaag geef ik extra licht.




Geplaatst september 2020

 

Succesvol op mijn manier - 1 september 2020

Als je ergens in blijft hangen, word je er niet beter van. En kun je ook niets leren van die ervaring. Ik herkauw een ervaring lang genoeg om mijn les eruit te halen en slik t dan door. T duurt even en dan verlaat t mijn lichaam.

Vervolgens sta ik weer open voor een nieuwe uitdaging, iets bewuster en wijzer dan de vorige keer. 

De diepste lessen haal je uit je diepste pijn. Die momenten zijn lastig en soms te zwaar om te dragen. Maar je laat ze er zijn, neemt je tijd ervoor. En dan leer je dat er na het verdriet, blijdschap komt. Door t trots zijn op jezelf dat je je er weer doorheen hebt geslagen.

Dan merk je dat je steeds rustiger wordt, geleidelijk aan. En daar kan je van genieten. De wereld wordt mooier. Je zelfliefde groeit en je bent weer sterker geworden. Je merkt het lichamelijk, je mentale kracht stuurt je lichaam aan. 

Ondertussen ben je een trotse mama, een lachende mama, een verdrietige en een soms boze mama en ben je alle mama’s die nodig zijn om je kind liefdevol door t leven te coachen. Mijn kind is mijn kracht.

Ik heb veel quality time met mijn dochter. Ik loop elke dag in de natuur met mijn trouwe viervoeter. En ik heb alle tijd voor mezelf. Ik werk aan een zo veel mogelijk zen-vol leven. En nee, dit leven is me niet aankomen waaien. Ik heb mentale battles moeten verslaan. 

Als mensen vragen of ik nu een saai leven heb, zonder werk en collega’s, dan glimlach ik. Mijn leven is precies goed. Ik heb er iets moois van gemaakt. Daar waar ik in mijn vorige leven heel veel aan anderen gaf, geef ik het nu aan mezelf.

Door mijn self-care kom ik altijd weer bij mijn optimistische zelf terug. Een geluksmoment. Zelfs de negatieve ervaringen kunnen iets positiefs opleveren. Dit is waar mijn leven om draait. 

Mijn manier om het leven te waarderen.



Geplaatst augustus 2020

 

Lieve mam,


Ik mis je

Ik ben een nieuw avontuur aangegaan met mezelf

Wat had ik dit graag met je gedeeld


Wat zouden we hebben gelachen om de missers, de eyeopeners en onze zelfspot


Jij zou zeggen: wat hebben we t fijn he Jent


Ik mis je

Kikki begint aan een nieuwe fase

Wat had ik dit graag met je gedeeld


Wat zou je hebben genoten van wie ze is geworden


Jij zou zeggen: ze lijkt op ons Jent


Ik mis je

Onvoorwaardelijke liefde heb ik van jou geleerd

Wat had ik dit graag met je gedeeld


Ik geniet van onze herinneringen


Jij zou zeggen: wat hebben we er veel he Jent

Ik mis je


 Jente


 


 Eerst een praktische vraag, 

ik heb mijn mailinglijst per ongeluk verwijderd. Mocht je een mail willen ontvangen mbt updates, wil je dan ajb het contact formulier opnieuw invullen of een

mailtje sturen naar info@40lampjes.nl

Thanx!


Geplaatst augustus 2020

 

First


First I had to be young

in order to grow


I felt lonely

required to find myself


First it had to be dark

in order to search for light


I was naive

required to become wiser


First I had to walk in nature

in order to regain my strength


I felt steady

required to follow my path


First I had to look at the sky

in order to recognize the depth


I felt small

required to know my place


First I had to go in my head

in order to understand my senses


I went inside

required to start within


First I had to listen to music

in order to reach my soul


I feel free

required to live authentic



 Jente

 

 

 


Geplaatst juli 2020


While walking my path
I realize

I was the only one 
to navigate through my struggles

As butterflies exist
They need their solitude

To get wings
and fly towards a brighter life


While walking my path
I realize 

I am the only one
to navigate through my tears

As rivers exist
They need the rain

To connect with the sea
and flow towards a deeper life


While walking my path
I realize

I am the only one
to navigate through my choices 

As seeds exist
They need the sun

To regain strength
and grow towards new life


While walking my path
I realize

I am the only one 
to navigate through my own life

As love exists
It needs experiences

to feed the soul
and travel towards a richer life


Jente


 


Geplaatst juli 2020


Ik begrijp dat sommigen zich afvragen waarom ik veel gevoelens deel die nogal persoonlijk zijn. Ik ben dit soms comlexe individu die weet dat ik niet de enige ben met zulke gevoelens. Ik weet ook dat niet zo veel mensen dit willen delen. Daarom publiceer ik juist zulke stukjes van mijn leven om op deze manier een hart onder de riem te steken voor diegenen die begrip nodig hebben. Zelfs als het maar 1 persoon is die ik raak, is mijn missie al geslaagd.

Ik ben nu gelukkig in en met mezelf. Trots op waar ik nu ben. Ik had deze zielenreis nodig om ook van mijn gebroken zelf te leren houden. Hieronder een brief aan mijn zelf die ik ‘Alleen’ noem. Een kijkje in mijn helingsproces. 

Aan het meisje en de vrouw die zich al zo lang alleen voelt

Lieve jij ‘Alleen’,

Ik ga je verlossen, ik laat je er zijn. Ik zal nu voor je zorgen.

Wat heb je veel meegemaakt! En al die tijd ondergedoken in mijn brein. Ik heb al vroeg geleerd je er niet te laten zijn. Je te verstoppen. Ik werd er zo goed in dat ik je vergeten was. 

Omdat ik jou ‘Alleen’  absoluut niet wilde voelen vluchtte ik van de ene man in de andere. In de hoop het gemis op te vullen. Ik werd er erg goed in. Op die manier ontstonden mijn vluchtroutes ver weg van het alleen voelen. Ik richtte mijn focus op de gevoelens van een ander, iets waarin ik goed ben geworden vanaf jongs af aan. 

Ik ging een relatie aan met vaak emotioneel onbereikbare mannen. Om er zeker van te zijn dat ik niet zo diep hoefde te gaan want daar zat jij. 

Toen ik doorkreeg dat mijn liefdesleven een aantal patronen liet zien, heb ik hulp gezocht en heb je, lieve ‘Alleen’ uiteindelijk weer teruggevonden. Met altijd iemand op de achtergrond die met me mee liep en me opving door tijd voor me te maken.

Ik begrijp heel goed waarom je je zo alleen hebt gevoeld. Je bent altijd al anders geweest dan anderen. Door mijn sterk ontwikkelde invoelen kon ik me goed in een ander verplaatsen en daardoor lukte het me goed me aan te passen. Op die manier voelde ik je niet, lieve verwaarloosde ‘Alleen’. 

Ik ben tijdens mijn reis terug naar jou sterker geworden. Mentaal en fysiek. Jij hebt me uiteindelijk zo sterk gemaakt. Omdat ik je niet wilde voelen, heb ik me in vele avonturen gestort. Ver en dichtbij. Vele ook mooie ervaringen die ik altijd koester. Ik heb nergens spijt van, het heeft me gevormd tot diegene die ik nu ben. En daar ben ik rete trots op.

Nu ben ik inmiddels sterk genoeg om voor je te gaan zorgen. Je mag er nu eindelijk zijn. Ik zal naar je luisteren en ik neem je mee op mijn reis. Een nieuw tijdperk treedt aan. Dit wordt mijn nieuwe avontuur dit keer met jou samen. Dus je bent niet meer ‘alleen’ maar samen met mij :-)

Ik zal je, wat er ook gebeurt, niet meer alleen laten.  

Liefs, 

de volwassen jij

 


Geplaatst juni 2020


Me

 

I choose not to want anything anymore
I dream 
and let life flow


I choose to cry if necessary
I release 
and grow


I choose to inspire people
I write
and share


I choose change if necessary
I work
and reset


I choose to be thankful what’s here
I njoy
and believe


I choose to care if necessary
I ‘ll be silent
and listen


I choose to take it slow
I rest
and proceed


I choose peace over fight, most of time
I smile
and let karma work it out

I choose to be real, so necessary
I love
and feel good 


Jente


 



Geplaatst juni 2020

Ik hou van mijn optimisme
maar omhels nu ook mijn donkere kant

als ik er in val
wordt alles kleurloos en ben ik alleen

Dan ben ik verdrietig
daar ben ik niets waard

Ik verdrink bijna
en zwem moeizaam naar het licht

Ik word rustig 
en kan uiteindelijk drijven

Heb aandacht voor het gemis 
de technieken om niet te willen voelen laat ik los

Ik ben vrij
ik ga liggen en haal diep adem

Heb weer ruimte om te dromen 
en word sterker

Dankbaar voor al het goede
en voor de lessen na de pijn

Waar liefde is
gaat mijn aandacht naartoe

Die bron raakt nooit leeg
waar ik mag zijn

Inzichten vermenigvuldigen
geef mezelf een schouderklopje

Veerkracht krijgt een diepere betekenis
en de zon geeft weer licht en warmte



Jente

 


Geplaatst mei 2020

Gaan we nu leren van onze geschiedenis
Leren we nu eindelijk grenzeloos naar t grotere plaatje te kijken

Dat kwaad niet met kwaad vergolden moet worden
Dat door te luisteren en moeite doen om elkaar te begrijpen zoveel opgelost kan worden

Dat we allemaal bagger in onze geschiedenis hebben meegemaakt
Dat dit niet betekent dat wij deze frustratie nu ook moeten botvieren op de volgende generatie

Gaan we nu stoppen met de vinger naar een ander te wijzen
En eerst beginnen naar ons eigen aandeel te kijken

Zodat we de wereld kunnen delen in plaats deze te veroveren
Dringt t nu door dat geld en macht niet zaligmakend zijn

Zullen we nu eindelijk leren dat positiviteit een groter kracht heeft dan wapens
dat de wereld van ons allemaal is                                                                                              
en dat deze liefde verdient


Jente 

 


Geplaatst april 2020

Voor jullie

Op mijn theekastje staat een foto. Van Maurice en Nico. Zij zijn de broers van mijn oma en opa. Deze jonge mannen van even over de twintig zijn niet teruggekeerd na de oorlog. Samen met mijn vier overgrootouders hebben zij het niet overleefd. Een oneerlijk gevecht. 

De wereld vecht nu ook. Allemaal tegen de zelfde onzichtbare vijand. Wij zitten nu gedwongen ondergedoken in ons eigen huis.

Nieuwe regels. Binnenblijven en afstand houden. Zo proberen wij voor onze zorg-krachten, de strijders van nu, ruimte te bewaken zodat zij hun werk goed kunnen blijven doen. Zij vechten voor ons, soms met hun eigen dood tot gevolg. 

We zijn genoodzaakt het beste ervan te maken. Ondernemers met hun handen in hun haar, werknemers worden ontslagen. Werkeloosheid. Hoe gaat het straks met de huizenmarkt? Een mondiaal probleem.

Overal geldt ongeveer hetzelfde regime totdat we de vijand hebben verslagen. 

Maar de zon blijft schijnen en wij kunnen naar buiten. Mensen kunnen een frisse neus halen. Wij hebben zeker wat beperkingen maar niet zo erg als in de tijd van Maurice en Nico. Altijd op de vlucht, niet wetende wie je kon vertrouwen. Als ik naar hun foto kijk denk ik altijd, jullie hebben niet de gelegenheid gekregen om iets van het leven te maken. Hier put ik tevens kracht uit. 

Hoeveel tegenslagen ik op mijn pad tegenkom, ik probeer er altijd het beste uit te halen. Te genieten van mijn familie en vrienden op veilige afstand via FaceTime. Zorgen dat ik gezond blijf door goed te luisteren naar de specialisten die de vijand proberen te overmeesteren. 

Onze voorouders hebben uiteindelijk de vijand verslagen. Wij gaan dit in onze generatie met deze griep ook doen. Alleen dat vergt geduld. En tot die tijd kunnen we onze krachten bundelen en er voor elkaar zijn. 

Ik kijk naar jullie foto en zeg; 

‘Ik blijf positief in deze andere tijd omdat jullie nooit de kans kregen’. 


 

 

Geplaatst maart 2020

21 maart 2020

De hele wereld staat op z’n kop. Mensen besmetten elkaar en de zwaksten in de samenleving moeten het helaas ontgelden. Het virus moet binnen blijven.                                         Tegelijkertijd herstelt de natuur buiten zich. Minder luchtvervuiling, schonere kanalen en het besef van een gezond lichaam wordt steeds belangrijker. 

Nadat het virus overmeesterd wordt volgt er waarschijnlijk een financiële crisis. Voor de hele wereld. We zullen meer van onze medemens afhankelijk zijn.                                                   Het besef, hoe belangrijk het behulpzame karakter is van de zorg, groeit. Vele leerkrachten geven digitaal les. Werken nog harder dan normaal. Het belang van het schoonmaak personeel wordt groter.

De wereld heeft het nodig. Een nieuw bewustzijn.                                                                Hoeveel geld je nu ook hebt, als je ernstig ziek wordt, heeft dat geen enkele waarde meer. We zitten met de rest van de wereld in het zelfde schuitje. Afhankelijk van de sectoren waarin men voor de ander zorgt.

Gelukkig blijft de aarde draaien. En de zon en de maan verzuimen hun taken niet. Ik geloof in de kracht van de zon die nieuw leven mogelijk maakt, die de natuur laat bloeien. In de maan die over de zee waakt en ons laat rusten.

Om mezelf zo min mogelijk zorgen te laten maken ben ik begonnen met elke avond mijn licht te schijnen op de dingen waarvoor ik dankbaar ben. Voordat ik het licht uit doe schrijf ik mijn top drie op. Zo sta ik elke avond even stil bij de dingen die er toe doen. 

Dit houdt me op een plek waar het goed voelt.

 

 


Geplaatst maart 2020

Herprogrammeren

‘Hoe ik me voel?’. Ik lachte. ‘Ik ben bezig met het herprogrammeren van mijn hersenen’. Ik vertelde de psychologe dat ik de reeds verworven inzichten probeer te implementeren in mijn systeem. ‘Ik word altijd blij van nieuwe inzichten’. Ook al is de confrontatie soms pijnlijk, ik krijg weer een kans stappen te zetten.

‘Dat is ook wat je aan het doen bent, herprogrammeren’ reageerde ze. ‘Je herkent nu jouw beschermmodi, de mechanismes die zijn ontstaan’. 

‘True, mijn hersenen krijgen nu concrete instructies’ antwoordde ik. ‘Soms ingewikkeld, herkennen, benoemen en begrip te hebben voor mezelf’. 'Maar het werkt, en omdat ik blij ben dat ik mezelf kan helpen, voel ik me energieker’ ging ik verder met een glimlach.

‘Ik wandel al 3 weken de middagwandeling met Thor’. 

‘Je bent lekker bezig’ zei de psychologe.

Natuurlijk had ik gehoopt dat ik weer een grote middagwandeling zou kunnen maken na mijn laatste aanval. Maar dit was van te voren niet zeker. En nu loop ik weer. Mijn spieren worden sterker. Het vertrouwen in mezelf groeit weer.

Mechanismes die jaren een onderdeel van je zijn geworden, kan je niet in 1 dag deleten.  Maar het feit dat ik me bewust ben dat deze er zijn en bij mij horen, maakt mijn leven elke dag een grotere uitdaging.  

Dit is de beste investering in mezelf geweest. Het inschakelen van een psycholoog. Mentale hulp. 

Het wordt weer bijna voorjaar, de zon wordt geleidelijk aan warmer. Zo ook in mij. Ik leef mee met de seizoenen. Zoektocht naar een geschikte tuinman vindt nu plaats. Zoals mijn lieve mam zei; zorg dat je altijd iets hebt om naar uit te kijken. Dat doe ik mam. 

Mijn leven krijgt een update!


 


Geplaatst januari 2020

Een goed begin

Vandaag een bezoek aan de neuroloog. Tijdens mijn aanval in oktober verleden jaar had de neuroloog al aangegeven dat ze graag de eventuele gevolgen van de ontstekingen wilde bekijken. Dus onder de mri scan voor de vraag, zijn er beschadigingen bijgekomen? De mri uitslag dient als eventuele onderbouwing voor de neuroloog om medicatie aan te raden. 

Ik had toen al aangegeven dat ik dat niet zag zitten. Aangezien ik mezelf tijd wilde geven om te revalideren en even niet wilde nadenken over medicatie heb ik de mri afspraak afgezegd en aangegeven dat ik haar in januari eerst graag wilde spreken. 

‘Hoe gaat het?’ begon ze toen ik was gaan zitten. ‘Best goed. Ik doe de ochtend wandeling met mijn hond sinds een maand lopend’ reageerde ik trots. Ik merk dat ik langzaam weer wat sterker word. En ik ervaar gelukkig geen nieuwe klachten’. 

Nadat ze de informatie op haar pc had bijgewerkt keek ze me recht aan.’U heeft de mri destijds afgezegd, hoe staat u er nu in?’

‘Hetzelfde' antwoordde ik. ‘Ik ga liever niet onder de mri omdat ik op dit moment niet wil beginnen met medicatie’. ‘Dus de uitslag van een mri scan is voor mij op dit moment niet echt van belang’. ‘Ik wil de weg die ik ben ingeslagen blijven volgen’. Geen medicatie maar blijven werken aan een zoveel mogelijk stressvrij leven’. 

Ik vertelde haar dat ik enige tijd voor de aanval bezig was met het verwerken van verwaarloosd verdriet. Dat ik daar professionele hulp bij had ingeschakeld en dat ik vooruitgang boekte. ‘Ik wil mezelf de mogelijkheid geven om de laatste stressfactoren uit mijn lichaam te elimineren’. 

‘Ik geloof in een gezonder leven zonder stress aangezien het me de afgelopen jaren sterker heeft gemaakt’. ‘Drie jaar, waarin ik mijn leven aanzienlijk heb aangepast, zonder aanval vind ik zelf heel positief’ .

Ze knikte. ‘We kunnen niet met zekerheid zeggen dat stress verantwoordelijk was voor de aanval’. Er zijn nu weer andere middelen beschikbaar dan die u toen had. De onderzoeken duiden er op dat medicatie ook gunstige resultaten heeft op langere termijn’. 

Ik wist dat het haar taak was om de eventuele gevolgen van 'geen medicatie’ met me te bespreken. Dat ik een risico neem. Maar ze was het ook met me eens dat MS-medicatie niet zaligmakend is. De neuroloog wist dat ik tijdens het nemen van eerdere medicatie toch ook twee aanvallen had gehad. En niet te vergeten, alle bijwerkingen waar ik weer andere medicijnen voor moest innemen. 

‘Ik wil deze ‘stressvrij-leven missie’ graag afmaken. Ik gun mezelf dit'. 

‘U weet mijn overwegingen maar u bent uiteindelijk diegene die beslist, antwoordde de neuroloog. Ik begrijp wat u zegt’.

Ik glimlachte. Mijn verhaal was dus helder.

‘Zullen we dan een afspraak maken over 9 maanden? Om te kijken hoe het met u gaat?’ vroeg ze terwijl ik opstond om mijn vest aan te trekken.

‘Prima’ antwoordde ik.

‘En ik beloof, vervolgde ik, mocht het onverhoopt anders gaan, dan zal ik de weg van de mri volgen’.

‘Oke’. Ze glimlachte terug terwijl ze me een hand gaf. ‘Ga door met waar u mee bezig bent’. 

Ik verliet haar kamer met een lach. Een goed begin van 2020!


 

 

Wil je de andere stukjes ook lezen? Klik dan op Mijn verhaal